شويد ، و آنان را تقديس كنيد ، و بر افكار كهنهء ايشان باقى بمانيد ، و اگر پدرانتان به سبب كافر بودن به پروردگار در معرض عذاب قرار گيرند ، همين عذاب ، به همان سبب ، دامنگير شما نيز خواهد شد . موسى بدين گونه غل و زنجير پرستيدن پدران را از ايشان باز كرد و آنان را از زيان انكار پروردگار بر حذر داشت . [ 27 ] حال فرعون دگرگون شد ، و موسى را به ديوانگى متّهم ساخت ، و روش استهزا آميز خود را دنبال كرد و براى برانگيختن پيرامونيان خود آنان را طرف خطاب قرار داد : « قالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ - فرستاده‌اى كه به سوى شما فرستاده شده ديوانه است . » بدين گونه سبكسرى فرعون چندان اوج گرفت كه فرستادهء پروردگار جهانيان را به ديوانگى منسوب كرد . [ 28 ] اما موسى كه از ادعاهاى گمراهانهء فرعون بيمى نداشت ، و گرفتار خشم نشد ، به راه خود ادامه داد و پياپى دعوت به پروردگار خويش را ادامه مىداد . / 34 « قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ - گفت : پروردگار خاور و باختر و ميان آن دو ، اگر خرد خود را به كار بيندازيد . » اين خود دليل راستى دعوت او بود و معلوم مىكرد كه او به خاطر خودش قيام نكرده و قيام او براى پروردگارش بوده ، و مردمان را به خدا ، و نه به خود ، دعوت مىكرده است ، و چنين است كه رساليان مىبايستى هر رنجى را تحمل كنند ، و به سبب تهمتهايى كه طاغوتيان به ايشان مىزنند ، هر اندازه هم كه بزرگ باشد ، تسليم نشوند و از دعوت خود دست برندارند . [ 29 ] و فرعون از ادامه دادن به روش گمراه كننده و مسخره‌آميز خويش بيمناك شد ، و از آن دست كشيد و به تهديد پرداخت . « قالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ - گفت كه : اگر جز من خداى ديگرى براى خود برگزينى ، حتما تو را در زمرهء زندانيان قرار خواهم داد . »